Het hoekperceel wordt een herkenbaar baken binnen Schelle. De volumes zijn zo vormgegeven dat ze tegelijk aansluiting zoeken bij de schaal van het dorp en toch een sterk stedelijk gebaar maken. Door de massa te openen ontstaat geen gesloten bouwblok, maar een doorwaadbaar geheel met kleinere gehelen die lucht en doorzicht brengen.

Twee herkenbare volumes bepalen de compositie: een kopgebouw dat de hoek accentueert en een poortgebouw dat de toegang markeert. Samen vormen ze een structuur die zich trapsgewijs inschrijft in de omgeving, waardoor de overgang naar de naburige percelen zacht en dorpelijk aanvoelt. Aan de noordzijde ontwikkelt zich het ‘parkwonen’, terwijl langs de Fabiolalaan een woonfront ontstaat dat zich richt naar de straat en zo mee bouwt aan het stedelijk profiel van de buurt.